Τα εμβόλια και οι καρδιές που…ραγίζουν

 13/06/2024    10 : 52 : 37
καρδια covid
65 / 100

Τα εμβόλια και οι καρδιές που…ραγίζουν: Κυριακή 15 Ιανουαρίου 2023. Του απινιδωτή. Kαι των συμπτώσεων.

Καθώς η Ελλάδα αρχίζει να τσιμπιέται από τις χιλιάδες συμπτώσεις με τις ραγισμένες καρδιές η είδηση ότι σηκώθηκε C-130 για να μεταφερθεί από τη Λήμνο στην Αθήνα ο Στέλιος Ρόκκος που στο μεταξύ είχε υποστεί έμφραγμα ταξίδευε από στόμα σε στόμα με την αυτονόητη ερώτηση που ακολουθεί πλέον τις απώλειες και τα εμφράγματα.

Ειδικότερα, συμπτώματα που παρέπεμπαν σε έμφραγμα εμφάνισε το Σάββατο πρωί -στις 6:30- ο δημοφιλής τραγουδιστής, που ανησύχησαν τον ίδιο και τους οικείους του, με τους γιατρούς να κρίνουν πως για προληπτικούς λόγους θα έπρεπε να μεταφερθεί σε νοσοκομείο των Αθηνών και έτσι λίγη ώρα αργότερα έφτασε από το νησί στην Αθήνα.

Διακομίσθηκε αρχικά στο νοσοκομείο Αλεξάνδρα με ενδείξεις εμφράγματος του μυοκαρδίου και συγκεκριμένα στις 8:30. Ο ίδιος όμως ζήτησε λίγο αργότερα να μεταφερθεί, όπως και έγινε, στο ιδιωτικό Νοσοκομείο «Metropolitan» όπου και νοσηλεύεται έχοντας διαφύγει τον κίνδυνο.

Η «Πύλη Αξιού», το νυχτερινό κέντρο της Θεσσαλονίκης που εμφανίζεται ο Στέλιος Ρόκκος, ανέβασε μια ανακοίνωση στο Facebook, όπου ενημερώνει για το πρόβλημα υγείας του αγαπημένου τραγουδιστή.

Ηταν 15 Σεπτεμβρίου του 2021 όταν ο Στέλιος εμφανίστηκε στο Πρωινό των Λιάγκα-Σκορδά.

Εδώ μεταξύ άλλων θα έλεγε>

Για τον κορονοϊό, ο Στέλιος Ρόκκος είπε «Ελπίζω να κάναμε όλοι σωστά που εμβολιαστήκαμε. Δεν το έχουν επικοινωνήσει καλά. Έχουν γίνει πολλά λάθη, ακόμη και στα μέτρα. Έχουν πάρει κάποια μέτρα που είναι για να γελάς. Σε συναυλία, αν κάποιος σηκωθεί και σηκώσει τα χέρια του ψηλά, του λέω “κάτσε κάτω, κολλάει” και γελάει όλος ο κόσμος».

«Έκανα το εμβόλιο από τους πρώτους γιατί ήθελα πίσω την ζωή μου. Ελπίζω να έχω κάνει το σωστό», είπε ο Στέλιος Ρόκκος, ο οποίος μετά από επιθυμία της Φαίης είπε α καπέλα και ένα ρεφρέν από τραγούδι του.

Στα προηγούμενα επεισόδια>

Mετά από δύο και πλέον χρόνια ισοπεδωτικής τρομοπροπαγάνδας για την τυραννική επιβολή των εμβολίων στην οποία συμμετείχαν ομόθυμα τα υποτιθέμενα μεγάλα εγχώρια ΜΜΕ αίφνης τα CDC εξετάζουν (!) εάν το επικαιροποιημένο εμβόλιο της Pfizer σχετίζεται με κίνδυνο εγκεφαλικού λες και τα προηγούμενα εμβόλια COVID της Pfizer ήταν ελιξήριο ζωής.

Σάββατο 14 Ιανουαρίου 2023. Για ποιον χτυπάει η καμπάνα;

Για μία ακόμη φορά η εγχώρια δημοσιογραφική κοινότητα δηλώνει σοκαρισμένη για έναν ακόμη αιφνίδιο θάνατο συναδέλφου τους. Αυτή τη φορά ήταν η σειρά του δημοσιογράφου Κίμωνα Τρουπή να φύγει ξαφνικά από τη ζωή, μερικά 24ωρα μετά τον Παναγιώτη Τζένο και τον Απόστολου Τσιτσούλη που έφυγαν επίσης ξαφνικά.

Βy The Wrong Man

Πολύ φοβάμαι πως πριν τους δημοσιογράφους που φεύγουν ξαφνικά ήταν η Δημοσιογραφία που έφυγε πρώτη και ξαφνικά από το παγκόσμιο χωριό-για να μην αδικούμε τον εαυτό μας-μπουχτισμένη από την απαξίωση στην οποία την υπέβαλλαν οι λειτουργοί της ανά το κόσμο.

Έχουν περάσει πολλά χρόνια από το περιστατικό που θα σας διηγηθώ.

Πριν συνεχίσουμε όμως ας δούμε πως η Κατερίνα Γκούμα αποχαιρέτησε τον Κίμωνα Τρουπή.

Από τους πρώτους ανθρώπους που με προσέγγισαν με τόση θέρμη και ειλικρίνεια. Συλλυπητήρια στους οικείους του.
Έφυγε από τη ζωή ο δημοσιογράφος Κίμων Τρουπής. Πρόκειται για μία σημαντική απώλεια για την οικογένεια της ΕΡΤ και την δημοσιογραφική κοινότητα.
Σπούδασε στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και μετεκπαιδεύτηκε στην Ιταλική Κρατική Τηλεόραση RAI.

Διατέλεσε διευθυντικό στέλεχος του τομέα Ενημέρωσης και Ειδήσεων της ΕΡΤ και ERT world, Διευθυντής Δημοσίων Σχέσεων της ΕΡΤ, Project manager σε μεγάλα τηλεοπτικά γεγονότα και Σύμβουλος Επικοινωνίας σε ιδιωτικούς φορείς.

Επειδή η Κατερίνα έχει ωραία φατσούλα της βάζω και τη φωτογραφία της και ελπίζω να μην ξαναχρειαστεί να την επαναλάβω.

Αυτή είναι η Κατερίνα>

Πάμε λοιπόν μια βόλτα μερικές δεκαετίες πριν.

Ήταν Ιούνιος του 1987, όταν ο Παναγιώτης Φραντζής σκότωσε και τεμάχισε τη σύντροφό του Ζωή Γαρμανή.

«Κανένα ζώο του ζωικού βασιλείου δεν θα έκανε τέτοιο έγκλημα», είχε σχολιάσει τότε ο Εισαγγελέας ζητώντας τη θανατική καταδίκη του.

Θυμάμαι ότι ως νέος ρεπόρτερ (συγνώμη που γράφω αυτή την επαναλαμβανόμενη κοινοτυπία που παραπέμπει ίσως και στην ηλικία του υπογράφοντος-μάλλον το κάνω για πρώτη φορά στα 42 χρόνια της δουλειάς), είχα βρεθεί στο τόπο του εγκλήματος όπως μετέδιδε και ο Πάνος Σόμπολος.

Ο τόπος του εγκλήματος ήταν η οδός Νεμέσεως 21 στα Κάτω Πατήσια. Όπως ήτο φυσικό ένα τσούρμο ρεπόρτερς του αστυνομικού και του ελεύθερου ρεπορτάζ μαζί με φωτορεπόρτερς βρισκόντουσαν στο σημείο.

Μάλιστα ο φωτορεπόρτερ του Έθνους, Ανδρέας Λάντζος είχε τραβήξει τη καλλιτεχνική φωτογραφία της χρονιάς δλδ τα κομμάτια του τεμαχισμένου πτώματος της Ζωής και οι Αλέξανδρος Φιλιππόπουλος και Νίκος Νικολαίδης τότε διευθυντής και αρχισυντάκτης αντίστοιχα της εφημερίδας την είχαν κάνει σαλόνι με κάποιο τίτλο αντίστοιχης καλλιτεχνικής αξίας του στυλ (την τεμάχιζε επί 24 ώρες).

Καθείς ήτο καλλιτέχνης στο είδος του. Ο δράστης καλλιτέχνης μακελάρης και οι υπόλοιποι καλλιτέχνες της δημοσιογραφίας, της φωτογραφίας, του κασέ και των τίτλων. Ο Νικολαίδης ήταν μανούλα στους τίτλους.

Στο τόπο του ρεπορτάζ λοιπόν είχε σπεύσει το βαρύ πυροβολικό της εποχής. Δεν χρειάζονταν ιδιαίτερο ένστικτο για να συμπεράνεις ότι αποκλειστικό ρεπορτάζ δεν βγαίνει εκεί που στριμώχνεται ο δημοσιογραφικός ντουνιάς.

Κοίταξα γύρω μου, που έλεγε και ο οξυδερκής ΓΑΠ και είδα ένα περίπτερο πολύ κοντά στο σημείο. Οι περιπτεράδες είχαν πάντα ένα πλεονέκτημα. Καμουφλαρισμένοι στη σκοπιά τους παρακολουθούσαν τις ζωές των άλλων. Η Στάζι, η ΕΥΠ, η Ασφάλεια φρόντιζαν να “στρατολογούν” περιπτεράδες, παππάδες, ταξιτζήδες, λουλουδούδες, αστέγους, λαχειοπώλες και γενικά ανθρώπους της πιάτσας και του δρόμου για να αποσπούν πολύτιμες πληροφορίες.

Εκείνος ο περιπτεράς σε εκείνο το σημείο, εκείνη τη ζεστή μέρα του Ιουνίου 1987 στα Κάτω Πατήσια θα ήταν ο λόγος που θα έπιανα δουλειά, με 77.000 δραχμές μισθό, στην εφημερίδα Έθνος.

Πλησίασα στο περίπτερο, αγόρασα κάτι που μάλλον μου ήταν άχρηστο και έπιασα κουβέντα. Με τα πολλά μου έδειξε μία πολυκατοικία πολύ κοντά στην οδό Νεμέσεως 21 που βρισκόταν το σπίτι του Φραντζή.

-Κοίτα να δεις, στον τάδε όροφο μένει αυτό το κορίτσι η οποία ήταν πολύ ερωτευμένη με τον Φραντζή. Το κουδούνι γράφει αυτό το όνομα. Χτύπησέ της και μπορεί να σου ανοίξει…

Κορίτσι, ερωτευμένη με τον Φραντζή και ζωντανή. Όλα τα λεφτά.

Πράγματι χτύπησα το κουδούνι, μία ταραγμένη γυναικεία φωνή ρώτησε ποιος είναι, της απάντησα και άκουσα τον χαρακτηριστικό θόρυβο μίας πόρτας που αρκεί να την σπρώξεις για να ανοίξει.

Ανέβηκα στον όροφο που μου είπε. Η πόρτα του διαμερίσματός της ήταν ανοιχτή. Το διαμέρισμα ένα περιποιημένο δυάρι κι εκείνη καστανή, όμορφη και δακρυσμένη. Είχε βουλιάξει σε μία πολυθρόνα. Κάθισα απέναντί της. Δεν είχα ερωτήσεις. Είχε περισσότερη ανάγκη να μου μιλήσει…Μου εξομολογήθηκε ότι ήταν ερωτευμένη με τον Παναγιώτη Φραντζή, ότι τον αγαπούσε και πόσο την είχε πληγώσει που την εγκατέλειψε για τη Ζωή Γαρμανή.

Μάλιστα μου είπε ότι ο Παναγιώτης ήταν καλό και ήσυχο παιδί.

Επέστρεψα στα γραφεία της εφημερίδας που εργαζόμουν τότε και ξεκίνησα να γράφω το ρεπορτάζ ως εξής.

-Είναι καστανή. Όμορφη. Και κλαίει.

Το ρεπορτάζ δημοσιεύθηκε χωρίς αλλαγές. Αυτό που με ενδιέφερε ήταν να μην πειραχθεί η παραπάνω εισαγωγή.

Κάνα δυο μήνες μετά μάζεψα τα αποκόμματα των δημοσιευμένων ρεπορτάζ τα κόλλησα (ναι με κόλλα) σε ένα άλμπουμ και τα είχα μαζί μου στο ραντεβού με τον Αλέξανδρο Φιλιππόπουλο από τη γραμματέα του οποίου είχα ζητήσει ραντεβού με την ελπίδα ότι θα έπιανα δουλειά στο Εθνος, το πρώτο tabloid που είχε κυκλοφορήσει τότε στην Ελλάδα. Λόγω του σχήματος της εφημερίδας ο Φιλιππόπουλος λάτρευε τις τελείες και τα μικρά αλλά γεμάτα εικόνες κείμενα.

Μόλις διάβασε το Είναι καστανή. Όμορφη. Και κλαίει,

με προσέλαβε με 77.000 δραχμές πρώτο μισθό στην εφημερίδα.

-Μπράβο παιδί μου, αυτό είναι δημοσιογραφία…

μου είχε πει τότε.

Παπάρια. Πάντα σιχαινόμουν αυτό το επάγγελμα.

Μετά από 42 χρόνια η γνώμη μου έχει γίνει ακόμη χειρότερη.

Όταν ξεκίνησε η πανδημία μου προξένησε μεγάλη εντύπωση το γεγονός ότι το παγκόσμιο μπουλούκι των δημοσιογράφων τραγουδούσε ομόφωνα σχεδόν το ίδιο βιολί. Περιέργως ελάχιστοι είχαν ασχοληθεί με ένα από τα βασικά ερωτήματα αυτής της ιστορίας. Την προέλευση του ιού. Κι όμως η προέλευση βρωμούσε και βρωμούσε ακόμη περισσότερο καθώς περνούσε ο καιρός και τα “γεγονότα διαδέχονταν” το ένα το άλλο, λες και κάποιος είχε έτοιμο το σενάριο.

Η απόφασή μου να μην εμβολιαστώ δεν είχε να κάνει αρχικά με την καχυποψία μου για τα εμβόλια αλλά με το γεγονός ότι ο ιός βρωμούσε ανθρώπινο χέρι και όχι διαρροή από ατύχημα. Κατέληξα στο συμπέρασμα ότι ο ιός ήταν εργαστηριακός και άρα οι δράστες θα μπορούσαν να κατασκευάσουν όσους ιούς και μεταλλάξεις ήθελαν. Οπότε η επιλογή να τρυπηθείς έμοιαζε αδιέξοδη.

Αποφάσισα να αφοσιωθώ στην έρευνα και να μην θεωρήσω τίποτε θέσφατο. Ο Παναγιώτης Φραντζής ήταν ένα τέρας για τους δημοσιογράφους και τη δικαιοσύνη της εποχής. Ήταν όμως “καλό παιδί και τον αγαπούσε” εκείνο το καστανό κορίτσι την πολυκατοικία της οποίας μου είχε υποδείξει εκείνος ο περιπτεράς. Όπως και στη περίπτωση της πανδημίας κυριαρχούσε ένα και μοναδικό αφήγημα.

Αποφάσισα απλά να μην το καταπιώ.

Τρία χρόνια μετά η αρμόδια επιτροπή της Ευρωπαικής Ένωσης καλεί για κατάθεση την Πρόεδρο Ursula, ενώ για πρώτη φορά το ΒΒC βγάζει στον αέρα επιφανή καρδιολόγο που μιλάει για τις παρενέργειες των εμβολίων και ζητά να σταματήσουν αμέσως οι εμβολιασμοί. Μάλιστα η The Wall Street Journal με αποκλειστικό της ρεπορτάζ αποκαλύπτει ότι η εταιρία J&J σταματάει την παραγωγή των εμβολίων COVID-19. Κι όλα αυτά καθώς οι δυο λέξεις “πέθανε ξαφνικά” σαρώνουν πλέον κάθε εμβολιασμένη γωνιά του πλανήτη.

Κι όμως η πλειοψηφία των ΜΜΕ στην χώρα μας εξακολουθεί να προσποιείται ότι αγνοεί τη πραγματικότητα. Αυτό το φαινόμενο χρειάζεται πλέον ψυχιατρική μελέτη καθώς είναι ένα προιόν φόβου, στρουθοκαμηλισμού και “συστημικής υπεροψίας”.

Αλλά για ποια υπεροψία μιλάμε όταν ένας μετά τον άλλον οι εμβολιασμένοι πεθαίνουν ξαφνικά. Ανάμεσά τους εμβολιασμένοι δημοσιογράφοι σε όλο το κόσμο. Και αθλητές και γιατροί και τραγουδιστές και ηθοποιοί και πολιτικοί και ανώνυμοι και επώνυμοι. Ο ελέφαντας βρίσκεται στο δωμάτιο αλλά ακόμη και εκείνοι που αποχαιρετούν τον Παναγιώτη Τζένο, τον Απόστολο Τσιτσούλη, τον Κίμωνα Τρουπή αρνούνται να τον αντικρύσουν. Είναι λες και σαν να περιμένουν το μοιραίο, τη καμπάνα να χτυπήσει γι΄αυτούς, με μία θανάσιμη συστημική υπεροψία.

Ο Κίμων Τρουπής τώρα σύμφωνα με τις αναρτήσεις του στο Facebook είχε εμβολιαστεί με την 2η δόση της Pfizer στις 10 Μαίου του 2021 και με την 3η δόση κατά πάσα πιθανότητα τον Νοέμβριο του 2021 μια και δεν είναι ευδιάκριτη η ημερομηνία στο κορνιζαρισμένο πιστοποιητικό που ανήρτησε.

Αντίστοιχες περίπου πρέπει να ήταν και οι ημερομηνίες εμβολιασμού του Απόστολου Τσιτσούλη ο οποίος έλαβε το 2ο τρύπημα της Moderna τον Μάιο του 2021.

Παραθέτουμε στη συνέχεια τα παρακάτω στοιχεία από τις αναρτήσεις των ανθρώπων που έφυγαν και καλούμε τους καλούς δημοσιογράφους να αναζητήσουν τις απαντήσεις σε βασικά ερωτήματα της πανδημίας (καθώς και του ρεπορτάζ) όπως τι, ποιος, πότε, που και γιατί. Επειδή αυτή τη φορά πρόκειται για το ρεπορτάζ της ζωής μας στη κυριολεξία.

Έστω και τώρα, καθώς χτυπάει η καμπάνα, ας κάνουμε με κρύο αίμα και σωστά τη δουλειά μας.

Κάποιος δημοσιογράφος που εκτιμώ ιδιαίτερα σχολίασε ότι ο Κίμωνας είχε θέματα υγείας. Ποιος δεν έχει αναρωτιέμαι και σας θυμίζω ότι μία από τις πρώτες ομάδες που έπρεπε να εμβολιαστούν ήταν οι άνθρωποι με υποκείμενα νοσήματα όπως πιθανόν και ο Τρουπής. Υποτίθεται ότι τα ασφαλή και τα αποτελεσματικά προστάτευαν πρωτίστως αυτή την ομάδα των συνανθρώπων μας.

ΠΗΓΗ-ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ

div#stuning-header .dfd-stuning-header-bg-container {background-color: #5dacee;background-size: initial;background-position: top center;background-attachment: initial;background-repeat: initial;}#stuning-header div.page-title-inner {min-height: 450px;}#main-content .dfd-content-wrap {margin: 0px;} #main-content .dfd-content-wrap > article {padding: 0px;}@media only screen and (min-width: 1101px) {#layout.dfd-portfolio-loop > .row.full-width > .blog-section.no-sidebars,#layout.dfd-gallery-loop > .row.full-width > .blog-section.no-sidebars {padding: 0 0px;}#layout.dfd-portfolio-loop > .row.full-width > .blog-section.no-sidebars > #main-content > .dfd-content-wrap:first-child,#layout.dfd-gallery-loop > .row.full-width > .blog-section.no-sidebars > #main-content > .dfd-content-wrap:first-child {border-top: 0px solid transparent; border-bottom: 0px solid transparent;}#layout.dfd-portfolio-loop > .row.full-width #right-sidebar,#layout.dfd-gallery-loop > .row.full-width #right-sidebar {padding-top: 0px;padding-bottom: 0px;}#layout.dfd-portfolio-loop > .row.full-width > .blog-section.no-sidebars .sort-panel,#layout.dfd-gallery-loop > .row.full-width > .blog-section.no-sidebars .sort-panel {margin-left: -0px;margin-right: -0px;}}#layout .dfd-content-wrap.layout-side-image,#layout > .row.full-width .dfd-content-wrap.layout-side-image {margin-left: 0;margin-right: 0;}